×
×

حکایتی ازروضه خوانی درمنزل امام صادق علیه السلام

حکایتی ازروضه خوانی درمنزل امام صادق علیه السلام

مجلس روضه درمنزل امام صادق

ابو العباس قرشى، از محمّد بن الحسین بن ابى الخطّاب، از محمّد بن اسماعیل، از صالح بن عقبه، از ابى هارون مکفوف نقل کرده که وى گفت:
حضرت ابو عبد اللَّه علیه السّلام  ( امام جعفر صادق )فرمودند:
اى ابا هارون آیا شعرى در مصیبت امام حسین علیه السّلام برایم مى ‏خوانى؟
ابا هارون مى ‏گوید: پس براى آن حضرت شعرى خواندم و آن جناب گریست.

سپس فرمودند:
همان طورى که پیش خود شعر و مرثیه مى ‏خوانید برایم بخوان یعنى با رقّت و لطافت، ابا هارون مى‏ گوید:
پس این بیت را براى آن جناب با رقّت و لطافت خواندم:
امرر على جدث الحسین‏        فقل لاعظمه الزّکیة
یعنى: گذر کن بر قبر حضرت حسین بن على علیهما السّلام، پس به استخوانهاى پاک و مطهّرش بگو.
ابا هارون مى‏گوید: امام علیه السّلام گریست، سپس فرمود: بیشتر برایم بخوان.
پس قصیده دیگر براى حضرتش خواندم.
ابا هارون مى ‏گوید: امام علیه السّلام گریستند و صداى گریه اهل منزل را از پشت پرده شنیدم.
سپس ابا هارون مى‏ گوید: وقتى از خواندن فارغ شدم حضرت به من فرمودند:
اى ابا هارون کسى که در مرثیه حسین بن على علیهما السّلام شعرى خوانده و خود گریه کرده و ده نفر دیگر را بگریاند بهشت بر ایشان واجب مى ‏گردد.
و کسى که در مرثیه حسین علیه السّلام شعرى خوانده و خود گریه کرده و یک نفر دیگر را بگریاند بهشت براى هر دو واجب مى‏شود.
و کسى امام حسین را نزدش یاد کنند و از چشمش به مقدار بال مگس اشک بیاید ثواب و اجر او بر خداست و خداوند براى وى به کمتر از بهشت اجر و ثواب نمى ‏دهد.

متن عربی حدیث:

َحدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْقُرَشِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِی هَارُونَ الْمَکْفُوفِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع

یَا أَبَا هَارُونَ أَنْشِدْنِی فِی الْحُسَیْنِ ع قَالَ فَأَنْشَدْتُهُ فَبَکَى فَقَالَ أَنْشِدْنِی کَمَا تُنْشِدُونَ یَعْنِی بِالرَّقَّةِ قَالَ فَأَنْشَدْتُهُ‏
امْرُرْ عَلَى جَدَثِ الْحُسَیْنِ‏        فَقُلْ لِأَعْظُمِهِ الزَّکِیَّةِ
        
 قَالَ فَبَکَى ثُمَّ قَالَ زِدْنِی قَالَ فَأَنْشَدْتُهُ الْقَصِیدَةَ الْأُخْرَى قَالَ فَبَکَى وَ سَمِعْتُ الْبُکَاءَ مِنْ خَلْفِ السِّتْرِ- قَالَ فَلَمَّا فَرَغْتُ قَالَ لِی یَا بَا هَارُونَ مَنْ أَنْشَدَ فِی الْحُسَیْنِ ع شِعْراً فَبَکَى وَ أَبْکَى عَشْراً کُتِبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِی الْحُسَیْنِ شِعْراً فَبَکَى وَ أَبْکَى خَمْسَةً کُتِبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَ مَنْ أَنْشَدَ فِی الْحُسَیْنِ شِعْراً فَبَکَى وَ أَبْکَى وَاحِداً کُتِبَتْ لَهُمَا الْجَنَّةُ وَ مَنْ ذُکِرَ الْحُسَیْنُ ع عِنْدَهُ فَخَرَجَ مِنْ عَیْنِهِ [عَیْنَیْهِ‏] مِنَ الدُّمُوعِ مِقْدَارُ جَنَاحِ ذُبَابٍ کَانَ ثَوَابُهُ عَلَى اللَّهِ وَ لَمْ یَرْضَ لَهُ بِدُونِ الْجَنَّة

منبع:کامل الزیارات باب سى و سوم ثواب کسى که به واسطه گفتن شعر در مصیبت حضرت امام حسین علیه السلام گریه کند و دیگران را بگریاند.

ترجمه:سیدمحمدجواد ذهنی تهرانی

موضوع: 
  • ۱۳۹۵/۷/۱۱ - ۱۳:۵
  • نظرات ۰



افزودن دیدگاه

لطفا پاسخ سوال را بنویسید.